Carpe Diem.

esmahanimkizimiz:

Mustafa Kutlu’nun Uzun Hikâye’sini okuyorum şu sıralar. Ne zamandır kitaplığımda duruyordu ama hem filmini izlediğimden hem de kitabın kapağında filmden bir kare olmasından okuyasım gelmiyordu. Kitap satsın diye böyle yapılmasından nefret ederim. Sonunda geçen gün başladım ve bu zamana kadar kapağına sinirlenip okumadığıma nasıl pişman oldum anlatamam. Böyle naif, duru ama kısacık cümleleriyle de insanı etkileyebilen bir kitap okumayalı epey zaman olmuştu. Filmini izleyip olay akışını da bilmeme rağmen öyle zevkle okuyorum ki kitabı. Elimde kalemle okuyorum çünkü her cümlesi altı çizilesi. 
“Ancak hayat dediğin nedir ki? Anlaşılmaz bir sır. Kurduğumuz düzen hep böyle sürüp gidecek sanırız. Birden ip kopar, ışık söner, her şey darmadağın olur…”
kurtcobainseverim:

Bir kitap yıllar sonra hala acıtabilir.
17Ağustos1999.
dinkardeslerim:

YALNIZ HAYATIMDA GÖRDÜĞÜM EN MÜTHİŞ PASTA BU BENİM
nikkazu:

kitten—whiskers:

/
A snazzyspace.com Theme A snazzyspace.com Theme